Μελέτη του Northeastern University χρησιμοποιώντας μια συσκευή καταγραφής συνομιλίας, επανακαθορίζει το στερεότυπο αυτό.
Διαπιστώθηκε ότι οι γυναίκες τείνουν να μιλούν περισσότερο όταν συμμετέχουν σε εργασίες που απαιτείται συνεργασία, ενώ η διαφορά μεταξύ των δύο φύλων είναι μικρή όταν λαμβάνουν μέρος σε εργασίες που δεν είναι απαραίτητο να συνεργαστούν με κάποιο άλλο άτομο. Δηλαδή οι γυναίκες φαίνεται να είναι περισσότερο πρόθυμες να συνεργαστούν με άλλα άτομα, όταν αυτό είναι απαραίτητο, κατά συνέπεια είναι και πιο ομιλητικές.
Οι άνδρες έχουν περισσότερο ενεργητικό ρόλο στη συζήτηση από τις γυναίκες, όταν η ομάδα των ατόμων που συνομιλούν αποτελείται από 6 ή περισσότερα άτομα.
Οι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα διεξαχθεί η συζήτηση και το φύλο των συμμετεχόντων λειτουργούν συνδυαστικά καθορίζοντας το πόσο θα μιλήσει ο καθένας.
πηγή: Onnela JP και συν. (2014). Using sociometers to quantify social interaction patterns
Τελειομανία. Βοηθά την επίτευξη των στόχων μας; Με την έλευση της νέας χρονιάς αρκετοί από εμάς σκεφτόμαστε την αλλαγή...
Γιατί το είπα αυτό; Τι θα έπρεπε να είχα κάνει διαφορετικά; Κι αν πάρω τη λάθος απόφαση; Κι αν...
Μαθαίνοντας να είμαστε ανήμποροι Σύμφωνα με την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρία, η εκμαθημένη αβοηθησία (ή αβοηθητότητα) συμβαίνει όταν το άτομο...
Η αναποφασιστικότητα εκτός του ότι αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό του άγχους και της κατάθλιψης, μπορεί να θέσει σοβαρά εμπόδια στη...